Cem Adrian - Sonbahar
son günlerde başımdan geçen olaylardan olsa gerek hüzünlü ve türkçe ÅŸarkılar dinlemeye baÅŸladım hafiften..ve en çok dikkatimi cem adrian’ın sonbahar ÅŸarkısı çekti.
şarkının başında gitarla sonbahar rüzgarlarının gelişi ve ağaçlardan ölü yaprakların düşüp toprağa teker karışması tadını veriyor..yok olmanın verdiği acıyı hissettiren melodiler geliyor..ağlama krizlerinin habercisi sanki..
ilk kelimeler dökülüyor ağzından..sürrealist örnekler sunuyor bize..ellerini kaybediyor önce..düşmüş yaprakları oynatıyor yerinden..kaybolmuş elleri kirpiklerle kesiliyor..sonbaharda çiçek açtırıyor..
sonra hepsinin bir rüya olduğunu gösteriyor..uyanmak istemediği bir rüya..elinden her şeyini almış sonbahar..kaybedecek hiçbir şeyi yokken,korkmasına gerek yok zaten..sonbaharın ıslak karanlığından korkmuyor..cesaret verircesine meydan okuyor en güçlü düşmanına..
korkmuyorum diyor..aşksız ortamda üşümekten korkmuyorum diyor belki..kendi kanımda ıslanmaktan korkmuyorum diyor belki..hüzünlü karanlıkta kaybolmaktan korkmuyorum diyor belki..korkmuyorum,korkmuyorum..
işte bu müthiş şarkının sözleri:
düştü elleri içimdeki boşluğa,
su titredi, yaprak oynadı dalında.
kesti elimi yüzündeki kirpiği,
kalbimde bir çiçek açtı.. yine…
bir rüya olmalı gördüğüm,
gördüğüm bir rüya olmalı,
belki de belki de hiç uyandırmamalı…
sonbahar sonbahar olmalı,
sebebi sebebi sonbahar,
sonbahar sonbahar..
korkmuyorum hiç !
baÅŸla hadi!
sar karanlığına beni,
al en derinine hadi!
sar bikere sar bikere!
baÅŸla hadi!
vur yalnızlığınla beni,
yerden yere yerden yere hadi!
vur bikere vur bikere!
başla! yıka yağmurlarında beni,
ıslat yine ıslat yine hadi ağlat!
kaybet kaldırımlarında beni,
yürüt yine üşüt yine hadi!
korkmuyorum!
korkmuyorum!
Etiketler: cem adrian, hüzün, korku, sonbahar, yenilmek
