
Bu akÅŸam eve gelip de bilgisayarın başına geçtiÄŸimde farkettim bu ‘ n’oluyor be ‘yi(what the f*ck?).KiÅŸilik bozukluÄŸu olan biriyim,sosyopatım,arada sosyal fobi falan da tutuyor.Dışarıyla pek aram da yok zaten.
Ama şunu farkettim son 1-2 haftadır sürekli geziyorum.Yok Ankara,yok köy,yok Edirne,yok aile ziyaretleri falan.Kendime vakit ayıramaz oldum sanki.E tabi alışmışım öyle sürekli evde oturmaya,kitap okumaya,tatil vakti hafiften ders çalışmaya,şiir yazmaya.Şimdi gözünü sevdiğim dört duvarların,bilgisayarın,kitapların ve kağıtların uzağında kalmak koyuyor insana.Benim hayatım onlar.
Tatil olduğu zamanlar 15-16 saat bilgisayar başındayım,okul zamanı da yine 6-7 saati buldurmaya çalışıyorum -ki zaten tamamen bağımlılık haline geldi biliyorum,ama yapacak bir şey yok,depremle yaşamayı öğrenmek gibi bir şey.zaten havam da oluyor,oo hoca bilgisayar uzmanı falan diye.dalga mı geçiyorlar bilemeyeceğim ama insanın gururu okşanıyor.-
Eskiden bu kadar kitap okumazdım,anca ayda en fazla 1 kitap,o da zorunlu kaldığımdan falan.Şimdi şiir falan yazmaya başlayınca insanın kitap okuyası geliyormuş bunu anladım.Ayda 4-5 kitap falan okumaya başladım.Güzelmiş bunu anladım.
Eskiden bu kadar gezip tozmazım da ailemle.Belki ergenliğin vermiş olduğu asilikle ve yalnız kalma isteğiyle gezmezdim hiç onlarla.Evde televizyon,bilgisayar falan takılırdım.Şimdi neredeyse onlarla gitmem gereken her yere gidiyorum.
Arkadaşlarımla aramdaki mesafeyi koydum.Kimileri sudan sebeplerle beni satmaya çalıştı kirli dünyalarına.Ama ben siktir çekince kaldılar öyle.Etrafıma bakıyorum da adam gibi pek arkadaşım da kalmamış hani.3-4 kişi var takılabildiğim,takılabileceğim.İnternet ortamında bile daha çok arkadaşım var.Neyse hayata yenilikler gerek.
MonotonluÄŸa alıştığım hayata bunca yenilik başıma sorun açar mı diye korkuyorum.Ancak son yenilik iyi geldi hani.Etrafta çok arkadaşın olmaması güzel bir ÅŸey.Kitap,ÅŸiir falan da bol bol fikir sahibi yaptırtır insanı.Bir de gezme olayı var.Gezerken mütemadiyen yalnız kalma isteÄŸim de gerçekleÅŸmiÅŸ olacak.Kısacası hayatıma negatif yönde etki edecek ÅŸeyleri de pozitife çevirmeyi baÅŸardım.Ama ÅŸimdilik halet-i ruhiyem ‘ N’oluyor Be ‘ diyor.



