toxin tarafından 
Hayat,Bazılarına acımasız davranıyor.Neden bilmiyorum.Bizim Farkımız ne?Biz acı çekmek için mi doÄŸduk?Kader bizimle oyun oynuyor sanki.Her hamle yapıp yere düşüşümüzde,her yeniliÅŸimizde ve her küçük düştüğümüzde bize gülüyor gibi.Küçük çocuÄŸa ÅŸeker verip elinden geri alır gibi.Duygularımla oynuyor.”Heey,bu benim hayatım.Hayatımdan elini çek!!!” deme ÅŸansımızda yok haliyle.Åžimdi bana kalkıpta çiçek ot böcek diye tutturmayın.Yalnız olduktan,paylaÅŸamadıktan sonra ne anlamı var?
Hayat yinede bunca ÅŸeye raÄŸmen yaÅŸamaya deÄŸer mi,bilemiyorum.Ama mecbur yaÅŸayıp gidiyoruz iÅŸte.”Efendim,yeterince eÄŸlendiyseniz,bu palyaço biraz inzivaya çekiliyor…”
