düne kadar acıların tam ortasında büyümüş,ruhu doğmadan ölmüş küçük bir çocuktum..şimdi büyüdüm..kurusıkı hayallerim birer birer yıkılmaya başladı..tıpkı yeni alınmış balonunu elinden kaçıran küçük bir çocuk gibi..suç işlemeden mahkum oldum sanki..idamı bekleyen gereksiz bir psikopat gibi..vazgeçtim sevmek uğruna..her şeyden..herkesten..keşke tanımasaydım seni..gözlerine takılıp kalmasaydım hipnoz olmuş gibi..keşke çekilip kabuğuma bir daha hiç çıkmasaydım..ama kabuğum yok şimdi..seviyorum çünkü..sevmek savaşının tam ortasındayım şimdi..silahım da kalkanım da yok belki..ama yaşatırım seni bu savaşta..kalbini taşlaştırdığın kalbimin içinde sevgiyle besleyerek..ama kalbimin içinde de olsan..bana ölümden de yakın olsan..hiç kavuşamıyorum sana..
iÅŸte merak ediyordum küçükken “nedir bu sevmek?”..belki de bu satırları bana düşünmeden yazdırandır sevmek..



