
Soğuk Acılar
Dışarıdayım
Nerede olduÄŸumu bilmiyorum
Hava yaÄŸmurlu ve soÄŸuk
Dükkânların ışıkları
Arabamın camlarına vurdukça
İçime garip bir huzur doluyor
Karanlık bir sokağa giriyorum
AkÅŸam vakti
İnsanlar kaçışmış
Sokaklar yalnızlıkla sohbet ediyor
Köhne apartmanlar
İçinde kimse yokmuşçasına
Ve bütün acımasızlığıyla
Bana bakıyor
Arabamdan çıkıyorum dışarı
Soğuk bütün sertliğiyle
Yüzüme iğne gibi batan
Yağmur damlacıklarını vuruyor
Kollarımı açıyorum
bu acıyı kucaklamak istercesine..




Akşam vakti kısmını kaldırırsan daha güzel olucağını düşünüyorum. Karanlık da onu irdelemiş