Gerçek Hayal

Rüyalarımda çıkarsın belki de karşıma,
işte o zaman dünlerimiz gelir aklıma.
Bir kaç karede olsa mutlu olurum
Tutamam belki de gözyaşlarımı !
Hıçkıra hıçkıra ağlamak isterim ,
Gelir silermisin gözyaşımı ?

Rüyalarımda çıkarsın belki de karşıma,
işte o zaman dünlerimiz gelir aklıma.
Bir kaç karede olsa mutlu olurum
Tutamam belki de gözyaşlarımı !
Hıçkıra hıçkıra ağlamak isterim ,
Gelir silermisin gözyaşımı ?

Bir şiirimde belirttiğim gibi Büyükada benden büyük, ama aşkımı anlayamayacak kadar da küçük.(*) Aynı sorguyu bu sefer de hayata yaptım.Hayatı sorgularken ikimiz de hem sorgulayan hem de sorgulanandık.

Ne güzel yakışır bu şarkı aşka!
Yüzlerce yıldır hep aşk gördük edebiyatta.Her şiirde,her mısrada aşk vardı.Yanık tevriyelerde, gerçekleşmiş mübalağalarda hep aşk vardı.
Aşk neredeyse herkes tarafından bir çöküş, bir yıkılış, bir kaybediş olarak görülüyor.Oysa aşk mutluluğun simgesi değil miydi ?
düne kadar acıların tam ortasında büyümüş,ruhu doğmadan ölmüş küçük bir çocuktum..şimdi büyüdüm..kurusıkı hayallerim birer birer yıkılmaya başladı..tıpkı yeni alınmış balonunu elinden kaçıran küçük bir çocuk gibi..suç işlemeden mahkum oldum sanki..idamı bekleyen gereksiz bir psikopat gibi..vazgeçtim sevmek uğruna..her şeyden..herkesten..keşke tanımasaydım seni..gözlerine takılıp kalmasaydım hipnoz olmuş gibi..keşke çekilip kabuğuma bir daha hiç çıkmasaydım..ama kabuğum yok şimdi..seviyorum çünkü..sevmek savaşının tam ortasındayım şimdi..silahım da kalkanım da yok belki..ama yaşatırım seni bu savaşta..kalbini taşlaştırdığın kalbimin içinde sevgiyle besleyerek..ama kalbimin içinde de olsan..bana ölümden de yakın olsan..hiç kavuşamıyorum sana..
iÅŸte merak ediyordum küçükken “nedir bu sevmek?”..belki de bu satırları bana düşünmeden yazdırandır sevmek..

Burada sandalyemde oturuyorum…yaÅŸlı parmaklarım cigarayı zor tutuyor.cigaranın uçan dumanlarını izliyorum.arkada eskilerden bir ÅŸarkı çalıyor,uzaklara kayıyor bakışlarım,gözlerim doluyor.derin bir ah çekip şöyle bir bakıyorum kendime,yaÅŸlanmışım be…saçlarım aÄŸarmış gözlerimin feri gitmiÅŸ…ÅŸu meret diÅŸlerimi sarartmış.bunları düşünürken dalmışım…kapıda birisi var,belli belirsiz.gözlüklerimi takmadan göremiyorum,gözlerim iyice bozulmuÅŸ.yıllar yılı yorgun düşmüş kalbim hızlı hızlı atıyor.titreyen ellerimle gözlüğümü takıyorum.dudaklarımdan birkaç kelime dökülüyor sadece…sevgilim sen misin?