Hayat Mı Büyük Ben Mi?

Bir şiirimde belirttiğim gibi Büyükada benden büyük, ama aşkımı anlayamayacak kadar da küçük.(*) Aynı sorguyu bu sefer de hayata yaptım.Hayatı sorgularken ikimiz de hem sorgulayan hem de sorgulanandık.

Bir şiirimde belirttiğim gibi Büyükada benden büyük, ama aşkımı anlayamayacak kadar da küçük.(*) Aynı sorguyu bu sefer de hayata yaptım.Hayatı sorgularken ikimiz de hem sorgulayan hem de sorgulanandık.

Bu akÅŸam eve gelip de bilgisayarın başına geçtiÄŸimde farkettim bu ‘ n’oluyor be ‘yi(what the f*ck?).KiÅŸilik bozukluÄŸu olan biriyim,sosyopatım,arada sosyal fobi falan da tutuyor.Dışarıyla pek aram da yok zaten.

aslında doğarken bile bir baskı altındayız,annemizin karnında ona acı çektirmek zorundayız..isteiğimiz kararları veremiyoruz..nerede yaşayacağımızı seçemiyoruz,inancımızı seçemiyoruz,istediklerimizi dile getiremiyoruz ve hayata ciğerlerimize çektiğimiz o oksijenin acısıyla başlıyoruz..içimiz yanıyor,ama yaşamak için katlanıyoruz buna..

Hayat,Bazılarına acımasız davranıyor.Neden bilmiyorum.Bizim Farkımız ne?Biz acı çekmek için mi doÄŸduk?Kader bizimle oyun oynuyor sanki.Her hamle yapıp yere düşüşümüzde,her yeniliÅŸimizde ve her küçük düştüğümüzde bize gülüyor gibi.Küçük çocuÄŸa ÅŸeker verip elinden geri alır gibi.Duygularımla oynuyor.”Heey,bu benim hayatım.Hayatımdan elini çek!!!” deme ÅŸansımızda yok haliyle.Åžimdi bana kalkıpta çiçek ot böcek diye tutturmayın.Yalnız olduktan,paylaÅŸamadıktan sonra ne anlamı var?
Hayat yinede bunca ÅŸeye raÄŸmen yaÅŸamaya deÄŸer mi,bilemiyorum.Ama mecbur yaÅŸayıp gidiyoruz iÅŸte.”Efendim,yeterince eÄŸlendiyseniz,bu palyaço biraz inzivaya çekiliyor…”

Burada sandalyemde oturuyorum…yaÅŸlı parmaklarım cigarayı zor tutuyor.cigaranın uçan dumanlarını izliyorum.arkada eskilerden bir ÅŸarkı çalıyor,uzaklara kayıyor bakışlarım,gözlerim doluyor.derin bir ah çekip şöyle bir bakıyorum kendime,yaÅŸlanmışım be…saçlarım aÄŸarmış gözlerimin feri gitmiÅŸ…ÅŸu meret diÅŸlerimi sarartmış.bunları düşünürken dalmışım…kapıda birisi var,belli belirsiz.gözlüklerimi takmadan göremiyorum,gözlerim iyice bozulmuÅŸ.yıllar yılı yorgun düşmüş kalbim hızlı hızlı atıyor.titreyen ellerimle gözlüğümü takıyorum.dudaklarımdan birkaç kelime dökülüyor sadece…sevgilim sen misin?