“Her mutluluk aynıdır, fakat mutsuzluÄŸun kendine ait, özgün bir hikayesi vardır”
Tolstoy
Ne güzel demiş üstad.Ama hala dünyada ne kadar mutlu olan insan varsa çok farklı mutluluklarının olduğunu söylerler.Bu istisnaların daima istisna olmayanlardan daha fazla olması kuralı mıdır, yoksa gerçekten bütün mutluluklar aynı mıdır?
uykusuz gecelerin nedenisin
gözümün önündesin hep
kırpmıyorum gözümü
daha fazla bakmak için sana
bir an geliyor
gözlerimiz ahengi buluyor karanlıkta
mutluluğun ateşiyle aydınlanıyor karanlık
bir güneş gibi doğuyor sen uzaktayken
bunun adı hissetmek
tatlı kalp ağrılarımın nedenisin
kalbimin en nadide köşesindesin hep
felç oluyor atamıyor bazen
seni görünce
kalbim aşk ateşini körüklüyor
hissediyorum tarif edemediğim büyük sevgiyi
bunun adı sevmek
sesini duymadan anlıyorum söylediklerini
gözüne bakmadan hissediyorum hayallerini
sana sarılmadan hissediyorum sevgini
uzun lafın kısası seviyorum seni
mutluluktan parıldayan gözlerin gibi parlıyor deniz
vapurda yüzüme vuran soğuk tatlı rüzgarlar
ve üşüdüğümde bana sarılman gibi beni ısıtan güneş
kulağıma fısıldadığın ’seni seviyorum’ lar gibi dalga sesi
dinlediğimiz şarkılar gibi tınısı güzel martı sesleri
seni unutmak için geldiğim bu sahil bile sensin
her ÅŸeysin..
