İki gün birbirinden farksız olamaz her zaman. Bazen beklenmedik anlarda hislerimi bana hissettiren, varlığından bihaber olduğum özgüvenimi yine yoksaymışçasına tavan yaptırır. Krize girmiş bir bağımlının uyuşturucuya özlemidir bunlar.
yalnız bırak beni bu akşam
git artık başımdan
2 saat 45 dakikadır boğuyorsun beni
zaten konuÅŸacak neyimiz var
sensiz geçirdiğim 5 yıldan sonra;
kavhe içişlerimi mi anlatayım sana
dudaklarının değdiği o bardağı mı
yoksa o bardaktaki ağzımı yakan
yaktıkça da acıtan kahveyi mi anlatayım
yatakta sürekli uyuyuşlarımı mı anlatayım sana
her bir günün sensiz daha uzun geçtiğini mi
yoksa geçmeyen zamana küfredip
saate her bakışımda
biraz daha şizofren oluşumu mu anlatayım
manasızca düşünüşlerimi mi anlatayım sana
eski günleri düşünüp kurumuş göz pınarlarımdan
bir damla yaş akıtmadan ağlayışlarımı mı
yoksa kendimi öldürme planları yapıp
her bıçağı aldığımda
kendimi öldüremeyişimi mi anlatayım
ama alıştım artık sensizliğe
alıştım bu kulaklarımı tırmalayan sessizliğe
hadi git artık
git de rahatsız etme beni
yalnızlık bana göre günümüzdeki anlamıyla saçmalıktır..her sevgilisi olmaya kişi kendini yalnız ve kimsesiz ilan ediyor..ve bu ilanını başkalarına duyurabiliyor..yani sevgili yalnızlığı çekiyor..gerçek anlamda yalnız değil..yalnızlığın gerçek anlamından uzaklaşmasına sebep oluyorlar..
bana göregerçek anlamda yalnızlık çığlıklarının duyulmaması..binlerce birliktenin arasında yalnız kalmaktır..hani okuldayken falan bir anda koparsınız ya her şeyden..başkalarının sesi gürültü gibi gelir..anlamsızca bakarsınız etrafa..işte odur yalnızlık..farkedilmemektir..üzerine basılıp geçilmektir..
bu mektubu sana paris’ten atıyorum
bu mektuba cevap veremediğin her gün
ben biraz daha batıyorum
burası sensiz hiç çekilmiyor sevgilim
soyutlanmış yaşıyorum burada en iyi ihtimalle
aslında dışlamış beni buradaki yüzsüz mahalle
dışarıda sağanak yağmur var
kalbimde
seninle yaşamayı bekleyen bir ömür var
