yalnız bırak beni bu akşam
git artık başımdan
2 saat 45 dakikadır boğuyorsun beni
zaten konuÅŸacak neyimiz var
sensiz geçirdiğim 5 yıldan sonra;
kavhe içişlerimi mi anlatayım sana
dudaklarının değdiği o bardağı mı
yoksa o bardaktaki ağzımı yakan
yaktıkça da acıtan kahveyi mi anlatayım
yatakta sürekli uyuyuşlarımı mı anlatayım sana
her bir günün sensiz daha uzun geçtiğini mi
yoksa geçmeyen zamana küfredip
saate her bakışımda
biraz daha şizofren oluşumu mu anlatayım
manasızca düşünüşlerimi mi anlatayım sana
eski günleri düşünüp kurumuş göz pınarlarımdan
bir damla yaş akıtmadan ağlayışlarımı mı
yoksa kendimi öldürme planları yapıp
her bıçağı aldığımda
kendimi öldüremeyişimi mi anlatayım
ama alıştım artık sensizliğe
alıştım bu kulaklarımı tırmalayan sessizliğe
hadi git artık
git de rahatsız etme beni




çok güzel bir şiir
bir ÅŸiir bu kadar samimi olabilir.